شعر، برای شهادتِ سردارِ عزیزم

چشمِ ترِ خویش بر شانه‌ی هم می‌کشیم

گرچه چهل سال است ظلم و ستم می‌کشیم

راه حسین است و ما باز علَم می‌کشیم

ماکه قسم خورده‌ایم پایِ قسم می‌کشیم

 

آی شهیدانِ عشق  نوبت مهمانی است

عرشِ خدا تا بهشت غرقِ چراغانی است

منتظر یارِ ما پیرِ جمارانی است

آنچه که مانده کنون راهِ سلیمانی است

دشمنِ این خاک را ما به عدم می‌کشیم

 

خواسته‌ام از خدا تا که مُرادم دهد

مثل شهیدی که ماند عشق به یادم دهد

تا که پذیرد مرا تا که زیادم دهد

وای اگر رهبر حکم جهادم دهد

هرچه که مستکبر است زیر قدم می‌کشیم

یادِ تورا بعد از این بین حرم می‌کنیم

یاد علمدار با مشک و عَلم می‌کنیم

یادِ عمود و سر و دست قلم می‌کنیم

باش که این جمله را زود دودم می‌کنیم

بر روی نامِ ترامپ زود قلم می‌کشیم

(حسن لطفی ۹۸/۱۰/۱۳)

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 − 3 =